تبليغاتX
خـــــــــدايا!!! از عشــــــــق ايـــن روزهايمـــان چـــيـزي کــــنار بگــــذار بـراي روزي که فــرامـــوشمان شــــد عـــــــاشق بوديــــم چـــيزي بــه انـــدازه يـک مشت خاطــــــره ، يــک لبخــــــند ، يـــک نــــگاه مـــهــرآمــــيز تـا دوبـــاره وجــــودمان را در زلالــيـــــش بشـــوئــيـم و از نــــــو بيامــــــوزيـم عـــــــــــاشقي را ****** تــــکرار لـــحــظه هـــاي مـــن از بــي کــسي هــاي بــي انــتـــهــا مــيــان حـــريــقــي ز هــــذيـان و تـــب بــه دنــبــال دســـتـــي پـــر از ســـادگـــي تــــو را يـــافـــتـــم در نــــفـــســـها ي شـــب بـــراي عـــبــــور از دل بــــي کـــســـي شـــدي تـــکــيـه گـاهـــــــم ، شـــــدي مـــرهــمـــم تــــو را خــــواســتــم ، شـــک نـــکردم بـــه عـــشــق اگـــرچــه پــر از آيـــه هـــاي غــمــم غـــريــبــي مـــکن بـــا مـــن شــــب زده مـــــرا بــا خــــودت تــا بــه رويـــا ببـــــر کـــمـــک کـــن کـــه بــگـــذارم ايـــن بـــغـــض را کـــنــارت ، بــــراي ابــــد پـــشــت ســـر زمـــانـي کـــه غـــمــگيــن تــــريـــن مـــي شـــوم پـــر از بـــي پــنـــاهي شــبــيــه غـــروب بـــرايـــم تـــويـــي فـــرصــت زنــــدگــي تـــويــي بــهتـــريــن فــصـــل يـــلـــداي خـــوب بـــراي بــريـــده نـــفــس هـــاي مـن بــراي قـــدم هـاي لــــرزان مــــن ************ کــــاش هـــــرگـــز بـــه ايـــن دنـــيـــا نيــــامـــده بـــودم .و حـــال که آمــــده ام کـــاش زودتــــر مــــرگم فـــرا رســـد . آخــــر چـــگـــونه ميـــتـــوان در ايـــن دنـــيـــا زنــــدگي کــــرد ؟دنـــيـــايــي کـــه در آن آدم هــــا روزي چـــنــديـــن بـــار عــــاشـــق مــي شـــونــد .دنـــيــايــي کـــه در آن عــشـــق را تــنـــها در ويـــتــريــن کـــتــابــفـــروشـــي هـــا ميـــتـــوان يــافـــت .دنــيــايــي کـــه در آن مـــحــبــت و صـــداقـــت مـــــرده و جـــاي آنــــهـــا را بـــي وفـــايـــي و دروغ گــــرفــتـــه .دنيـــايــــي کـــه در آن دروغ عــــادت ? بــــي وفـــــايي قـــانــــون ? و دل شــــکســــتـــن ســـنـــت اســـــــت .دنـــيـــايـــي کــــه در آن عـــــشق را بـــــايد بــــه بــــهـــا خــــــريــــد ************ روح مــــن بــــراي مـــن رفـــيـــقــي اســـت کـــه مــــرا هــنـــگــام روزهــــاي ســـخت و ســــنـــگــــيـــن دلــــداري مـــــي دهــــد و هــــنــــگــــام زيــــاد شــــدن غــــــم هــــاي زنـــدگـــــي بـــــه مــــن تســــکــــيــــن مـــــي بـــــخشـــــد.کـــــســـــي کـــه هـــــمـــدم روح خــــود نـــبـــاشـــد دشـــمـــن مـــردم اســــت .کــــسي کـــه در خــــويشـــتـــن خـــويـــش دوســــتـــي را نـــمـــي يـــابــد آکـــنـــده از نـــاامـــيـــدي خـــواهـــد مـــرد؛ زيــــرا زنــــدگــــي از درون انســــــــــــــــــــان مي جـــــوشـــد نــــه از بــــيــــرون او ************ لـــــحـــظـــه هـــاســـت كـــه آدمــــي را هـــيـــچ و پـــوچ مــــي كــــنـــد.لـــحـــظـــه هــــاســـت كــه انســــان را فـــرســــوده و خــــستـــه از زنـــــدگـــانــي مـــي كــــنــد.لــــحــظـــه هــاســت كـــه عــمــر مــا را بــه پــــايــان مــي رســانــد و لـــحــظــه هـــاســـت كـــه انــســـان را فـــريـــب مـــي دهـــد.بــــيـــايد از پـــس لـــحــــظـــه هـــا بـــگـــريـــزيـــم و بـــه امـــيـــد لـــحـــظــه بـــعــــدي زنـــــدگـــي نــــكـــنـــيــم.ا يــــنـــگــونـــه بـــي انـــديـــشــــيم كــــه انـــگـــار لـــحـــظــه بـــعـــدي پـــس راه ما نـــيــســت و از هـــمـــيـــن لــــحــــظـــه لــــذت بـــبــريم نــه بـــه امـــيــد لـــحـــظـــه بـــعـــــدي ۩۞۩ღ بــــــیــــــــــگـانــــه ღ۩۞۩
۩۞۩.•* *•.ღبیگانهღ.•* *•.۩۞۩
.•* *•.بيا زندگي را بدزديم و ميان دو ديدار تقسيم كنيم.•* *•.

چشمها را بايد شست

ميخوام از روزگار بگم...از روزگاري كه همه رو بيمار كرده...دنيايي كه همه دچارش شديم...تاحالابه اين

فكر كرديد كه چراهستيم؟؟؟چرانفس مي كشيم؟؟؟چرا راه مي ريم؟؟؟چرا زنده ايم؟؟؟اصلا...چرا عاشق

مي شيم؟؟؟واقعا نميشه به جواب هيچ كدومشون رسيد!!!من كه نرسيدم...ولي ميخوام يه بار با

شما

امتحان كنم...حالاچشماتونو ببنديد...بستيد؟؟؟خوبه ...خيلي عاليه...چي ميبينيد...؟؟؟بذاريد من

بگم...يه دنياي قشنگ...توي اين دنيايه قشنگ

 ما بهترينيم...عاشقترينيم...خوشبخترين...انسانترين...و

خلاصه هرچيزي كه توي دنياي واقعي ديدنش مثل يه خوابه اينجا ميشه ديد...لمسش كرد...واي خداي

 من...عجب دنياي جالبيه..چقدر همه چيز زيباست...واي خدايا

 من توي اين دنياي پوچ من بهترينم...حالا

 چشماتون رو  باز كنيد...خوب به دورو برتون نگاه كنيد...ديگه هيچي نيست .

نه از اون دنياي قشنگ ،و نه

 از اون روياهاي شيريني كه ساختيم...هيچي نمونده...خوب نگاه كنيد...چي مي بينيد؟؟؟ بذاريد بگم

 توي اين دنيا چي ميبينم...حالا فقط من موندمو يه دنيايي كه اصلا دوستش ندارم...حالا فقط من موندم

با يه عالمه آرزوهاي محال...حالا فقط من موندم و دلتنگي، حالا فقط من موندم و تنهايي ،حالا فقط من

موندم و خودم...تنها خودم...ديديد؟حالا فهميديد چرا گفتم پوچ؟چرا گفتم كه ما بيمار اين دنيا شديم؟

حرف

 همه آدما اينه كه :كاش مي شد هميشه چشمامونو ببنديم و توي رويا باشيم...من كه از اين همه

پوچي و بيهودگي بيزارم...چقدر توي اين دنياي واقعي زندگي كردن سخته...!!!

(ميخوام واسه هميشه چشمامو ببندم...!!!)

فرياد

چند كلمه حرف حساب:

اینجا جای من نیست، بر روی این زمین غریبم،

این آسمان سقف خانه من نیست  ، من نباید به اینجا می آمدم،

اینجا تبعید گاه من است.

چه تنگنای تاریک وخفقان آوری با دیوارهای بلند و قطور !!!

 برجهای سیاه و عبوس ،تنها ، بیکــس،چشم براه.

سالیانی خود را به در و دیوار زدم تا مگر راهی پیدا کنم،بگریزم...

 اما نشد.

هیچ دری به بیرون باز نشد،هیچ کس از بیرون نیامد و

 من چه تلخ آنرا تجربه کردم.

پس چه باید کرد ؟؟؟

این سرزمین را با عقل مصلحت اندیش ساخته اند،

پس باید با عقل مصلحت اندیش در آن زیست،

و چاره دیگری پیدا نیست...!!! 

+ نوشته شده     توسط *•··¤●ღبیگانهღ●¤··•*  |